เคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างความดีไว้มากมายก่ายกองอย่างมากให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของชมรมบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแต่ 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (ยิ่งกว่า) ไม่น่าเชื่อ ในการพาทีม “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” คว้าชัยชนะพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกชื่นชอบท่านที่เป็น “คนมั่งมีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินภูมิลำเนาในทุกรูปแบบ เท่าที่สมรรถนะของตัวเองพึงจะปฏิบัติได้

ในขณะที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะมองดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนรวย” ที่ไม่ได้มีประโยชน์ กับชาติสักเท่าไรนัก

โดยเฉพาะกับวงการ “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

จนถึงกลุ่ม “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั้งโลกจะต้องหันมาโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมนับถือด้วยใจ “สารภาพ”
ซึ่งต่อมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงแผนการอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่อยากได้สร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าหน้าแข้งในยุโรป

จะต้องบอกว่า ในอังกฤษบางทีก็อาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักเตะชาติเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ จึงเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้าครอบครองกลุ่มโอเอช ลูเวิน

และก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับจังหวะให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งถัดไปก็เชื่อว่า จะมีหน้าแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะตัวท่านเอง ต้องการจะมองเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าหน้าแข้งที่ยุโรปกันเป็นจำนวนมาก

ชนิดเดียวกันกับที่นักเตะประเทศญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยปลายทางแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจราวกับชาวไทยทั่วทั้งประเทศ ป้อมหัวใจว่ายิ่งมีหน้าแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่ก้าวหน้าแล้วมากแค่ไหน

จังหวะที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแค่นั้น

น่าเสียดายอย่างมากนะครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีจังหวะได้มองเห็นดอกผลของมัน

ต่อแต่นี้ไป ก็อาจเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จะต้องตกทอดจิตวิญญาณ และเจตนาของผู้เป็นบิดาให้เพอร์เฟ็คถัดไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…นะครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ เผยแพร่ลงในหน้าข่าวกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 ต.ค. 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานชมรมอันเป็นสุดที่รักของสาวก “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

และเป็นอย่างยิ่งหัวใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้คงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววับ

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ตรึงใจ.. ที่ไม่ได้อยากต้องการคำพรรณนา

อะไรก็แล้วแต่กับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จะต้องยอมชูหัวใจให้โดยอาการเงียบ
ถึงเดี๋ยวนี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทหนุ่มเชื้อสาย “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *